O mnie

POZNAJ MNIE

Hanna Dufner

Jestem nauczycielem, pedagogiem-psychotraumatologiem i praktykiem Somatic Experiencing® (SE) – metody leczenia traumy opracowanej przez Petera Levine’a. Ukończyłam pedagogikę na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, pedagogikę traumy w Schweizer Institut für Psychotraumatologie w Winterthur oraz psychotraumatologię na Steinbeis Hochschule Berlin (SHB).

Pracuję w podejściach, które łączą ciało, emocje i relacje. Jestem facylitatorką EmotionAid®, Soma Embodiment® oraz Somatic Ego State Therapy (SEST), a także certyfikowanym providerem Safe & Sound Protocol (SSP) – treningu słuchowego opartego na teorii poliwagalnej Stephena Porgesa.
Jestem również absolwentką Certification Program in Traumatic Stress Studies w Trauma Research Foundation pod kierownictwem Bessela van der Kolka.

Jestem autorką i współautorką publikacji poświęconych terapii zaburzeń posttraumatycznych u dzieci oraz dynamice procesów wychowawczych w rodzinach adopcyjnych i zastępczych.
Wspólnie z Urszulą Bartnikowską napisałam książki:

📘 „Dziecko – trauma, wsparcie i rozwój. DROGOWSKAZ” 

📗  „Poliwagalne wsparcie dla rodziców adopcyjnych i zastępsczych. UWAŻNOŚĆ”.

W 2011 roku, przetłumaczyłam na język polski pierwsze dwa artykuły S. Porgesa: „Neurocepcja” oraz „Teoria poliwagalna: trzy obwody neuronalne regulujące nasze zachowania reaktywne”.  

Od prawie trzydziestu lat mieszkam i pracuję w Szwajcarii.

Książeczki AOA
Książka „Drogowskaz Dziecko – trauma, wsparcie i rozwój” Urszuli Bartnikowskiej i Hanny Dufner w przystępnym dla czytelnika językiem przedstawia naukowe podejście do traum wieku dziecięcego. (...) Wskazówki jak można lub powinno się pracować z dzieckiem są podpowiedzią dla rodzin adopcyjnych i zastępczych, które szukają informacji jak wychowywać dzieci, które niejednokrotnie doświadczyły wydarzeń traumatycznych, wywołujących reakcje traumatyczne. Świadomość leczącego wpływu najbliższego środowiska na dziecko daje nadzieję, że będzie ono w przyszłości dobrze funkcjonować. Uzdrawiające relacje, obecność, rytuały, granice, więzi, sen, akceptacja i zabawa to obszary, którym warto się przyjrzeć, dobrze je zorganizować, aby uzyskać dobrostan u dziecka. Proponowane aktywności są często prostymi czynnościami, które powtarzane systematycznie i świadomie są leczące. Intersujące jest także przedstawienie problematyki więzi w ujęciu tradycyjnym i aktualnym – neurobiologicznym. Wiedza ta daje szersze rozumienie zachowań dzieci wychowujących się poza rodziną pochodzenia. Polecam tę pozycję książkową wszystkim, którzy wychowują dziecko w zastępczych środowisku rodzinnym, dla osób pracujących z rodzinami adopcyjnymi i zastępczymi oraz dla samych rodzin przysposabiającychi zastępczych. Jest to źródło praktycznych wskazówek do pracy z dziećmi. Opracowała: Joanna Czyż – pedagog Ośrodka Adopcyjnego w Lublinie.    

Dyplomy i certyfikaty

Masz pytania? Chcesz się umówić na rozmowę?

Skontaktuj się już teraz!
PRZEJDŹ DO KONTAKTU